ในยามที่เราจุติบนโลกใบนี้ สิ่งแรกที่เราทำคือสิ่งที่มักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นการ “ร้องไห้” หากแต่ตามนิยามแท้จริงของมันแล้ว ก็คือการขับขานร้องเพลง เปล่งสัญญาณแห่งชีวิต...มันคือการแสดงออกถึงธรรมชาติที่แท้จริงของเรา   ดังนั้นด้วยเหตุผลบางประการ เราทุกคนล้วนเป็นนักดนตรี เราทุกคนคือท่วงทำนองดนตรี แต่มีเพียงแค่ไม่กี่คนที่ยัง “ร้องเพลง” ของเขาต่อไปเรื่อยๆไม่มีวันสิ้นสุด และถ้าหากมีใครถามผมว่า “ผมเริ่มเล่นดนตรีเมื่อไร” ผมก็มักจะตอบพวกเขาเหล่านั้นว่า “ผมก็แค่ไม่เคยหยุดเล่นเลย”

(J.G.)